Św. Piotr –  pierwszy papież

Św. Paweł –  apostoł narodów

Połączył ich Chrystus, choć pochodzili z odległych galaktyk. Chociaż obaj byli apostołami, to w zupełnie różnym znaczeniu: Piotr – rybak, Paweł – wykształcony, świadomy obywatel Rzymu. Piotr był wśród Dwunastu, podążał za Jezusem w czasie Jego ziemskiej działalności, natomiast Paweł nigdy fizycznie Mistrza nie spotkał. Piotr, wybrany nad Jeziorem Galilejskim, Paweł, nawrócony pod Damaszkiem za sprawą wyjątkowego objawienia Mistrza, stał się trzynastym apostołem. Piotr – budujący Kościół bliski, Paweł – śmiało wychodzący z Ewangelią po granice ówczesnego świata. Obaj zamykani w więzieniach, obaj prześladowani . Obu tak samo zaczął dotykać ból prześladowań, splendor ponoszenia cierpień takich, jakie ponosił ich Mistrz. Z różnych światów dotarli do Rzymu, gdzie zginęli za Chrystusa. Piotr-Opoka (EWANGELIA), Paweł-Ewangelizator. Połączył ich Chrystus, Rzym i śmierć. Piotr i Paweł, dwa filary, które budują Kościół.

           Sanktuarium maryjne w Gietrzwałdzie

Gietrzwałd to wieś leżąca na południowy zachód od Olsztyna na trasie do Ostródy. Wydarzeniem, które przemieniło życie tej niewielkiej miejscowości były objawienia Matki Bożej w 1877 r., kiedy proboszczem parafii był ksiądz Augustyn Weichsela Świątynia, którą możemy tu zwiedzać, została zbudowana w XV wieku. Konsekrowano ją w ok. 1500 roku pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Panny Marii. Kościół był wiele razy przebudowywany. Kształt, który możemy dziś podziwiać, świątynia uzyskała po objawieniach. Od 13.VIII.1945 roku kustoszami sanktuarium gietrzwałdzkiego są kanonicy Regularni Laterańscy z Krakowa.Od momentu budowy świątyni wśród mieszkańców Gietrzwałdu rozwinął się kult Maryjny. Tu znajduje się cudowny wizerunek Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, który powstał w XVI wieku. Objawienia gietrzwałdzkie trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Matka Boża objawiła się prostym, wiejskim dzieciom: trzynastoletniej Justynie Szafryńskiej i dwunastoletniej Barbarze Samulowskiej. Obie pochodziły z niezamożnych rodzin. Matka Boża przemówiła do nich po polsku. Objawiania miały ogromny wpływ na życie wszystkich mieszkańców Warmii. Objawienia i liczne cuda, jakiego nich następowały przyczyniły się do podniesienia świadomości religijnej wiernych, spowodowały wiele nawróceń. Wszystko działo się, kiedy Polski nie było na mapie Europy. Objawienia Matki Bożej budziły  poczucie , że naród polski ma prawo do swojego państwa, do decydowania o  sobie bez ingerencji sąsiadów –  Prus i Rosji czy ówczesnej   Austrii. Ponieważ wiernych pielgrzymujących do Gietrzwałdu stale przybywało, konieczne było, aby rozbudować sanktuarium. Rozbudowa nie zniszczyła jednak charakteru świątyni – pozostawiono w niej wszystkie stare obrazy i malowidła. Z pobłogosławionego przez Matkę Bożą 8 września 1877 roku źródełka pielgrzymi od 127 lat czerpią wodę, którą przynosiła ulgę cierpiącym i liczne uzdrowienia. Droga prowadząca do tego źródełka nazywana jest Aleją Różańcową. Znajduje się przy niej piętnaście Kapliczek Różańcowych. Aleja wiedzie ku figurze Niepokalanej Dziewicy. Nad źródełkiem znajdują się trzy marmurowe płaskorzeźby, ukazujące Mojżesza, dotykającego laską skałę, z której wytrysnęła woda i Izraelitów, pijących wodę na pustyni. Sanktuarium w Gietrzwałdzie, to szczególne miejsce naszej ojczyźnie, które jest miejscem  duchowego wrastania i umacniania  wiary naszego narodu.                 ( Niedziela)

PIELGRZYMKA PARAFIALNA DO RZYMU 2

Nasz pierwszy dzień pielgrzymki kontynuowaliśmy, zwiedzając z panią przewodnik najstarsze dzielnice Rzymu. Podziwialiśmy starożytne mury i fortyfikacje z III wieku, które zbudował cesarz Aurelian w reakcji najazdu barbarzyńców na Italię. Mury Aureliana liczyły 19 km długości i 8 m wysokości, podzieliły Rzym na część w obrębie murów i tzw. fuori le mura (poza murami), który to podział trwa do dziś. Przeszliśmy przez Porta San Paolo – Bramę św. Pawła i po kilku minutach spacerku naszym oczom ukazała się najsłynniejsza fontanna Rzymu – Fontana di Trevi. Zbudowana w 1435 r. a następnie przebudowana w XVIII wieku, do tej pory zasilana jest krystalicznie czystą wodą, doprowadzaną akweduktem zbudowanym w 19 r. p. n. e. przez Agrypę. Legenda wiąże nazwę fontanny z imieniem Trevia noszonym przez dziewicę, która odkryła źródło wody wykorzystane przy budowie akweduktu. Po wrzuceniu pieniążka do fontanny i zjedzeniu lodów przeszliśmy pod Kwirynałem, siedzibą prezydenta Włoch, dawną letnią rezydencją papieską, w której wielokrotnie odbywało się konklawe. Dalszy spacer zaprowadził nas pod Kolumnę Marka Aureliusza zbudowaną w II w.n.e; starożytny pomnik o wys. 42 m, pokryty płaskorzeźbami, które spiralnie oplatają kolumnę i rozwinięte miałyby długość 110 m. Po kolejnej dawce opowieści o starożytnym Rzymie, przeszliśmy pod Monte Citorio – siedzibą rządu i udaliśmy się do Panteonu. Jest to okrągła świątynia z 126 r. ufundowana przez cesarza Hadriana i poświęcona wszystkim bogom rzymskim. W 609 r. budowla została podarowana papieżowi Bonifacemu IV i stała się miejscem kultu chrześcijańskiego jako Bazylika Najświętszej Marii Panny od Męczenników, na cześć wielu męczenników za wiarę, których szczątki, przeniesione z katakumb, zostały tu umieszczone. Po obejrzeniu ślicznej Fontanny Trytona, pani Asia zaprowadziła nas do Kościoła Santa Maria in Via, którego historia sięga 955 r. Znajduje się tu Kaplica Studni z wizerunkiem Madonny i cudownym źródełkiem. W 1256 r. służący kardynała wrzucił do studni wizerunek MB namalowany na ciężkiej płycie. Obraz nie zatonął unosząc się na wodzie, której poziom szybko się podnosił. Kiedy kardynał Pietro Capocci wyciągnął płytę, woda zaczęła opadać. Papież Aleksander IV polecił wybudować kaplicę gdzie do dziś jest wystawiona cudowna podobizna Madonny a z małego kranika można zaczerpnąć wody ze starożytnej studni. Każdy z nas napił się wody, która (jak twierdzi pani Asia) uzdrawia i czyni cuda. Po powrocie metrem do hotelu nasz ks. Łukasz odprawił dla nas mszę św. w tutejszej kaplicy.           

Cdn.   Anita Iwańska – Iovino