Krzyż na „dachu Pirenejów”
Pic d’Aneto, najwyższy szczyt Pirenejów, leży w hiszpańskiej Aragonii, niedaleko granicy z Francją. Wznosi się na wysokość 3404 m n.p.m. Od 1951 r. stał tam metalowy krzyż ustawiony przez katalońskich alpinistów i mieszkańców okolicznych dolin. Dla jednych był elementem krajobrazu, dla innych znakiem zawierzenia gór Chrystusowi. Przez lata konstrukcja niszczała pod wpływem pogody i działalności turystów. W 2018 r. krzyż został pomalowany na żółto podczas politycznego protestu związanego z napięciami wokół Katalonii. W 2023 r. zdemontowano go z powodu złego stanu technicznego i poddano renowacji. Po dwóch latach prac wrócił na szczyt w sierpniu 2025 r. — przy użyciu helikoptera i służb górskich
Krzyż zniknął
W kwietniu 2026 r. turyści i przewodnicy odkryli, że krzyża ponownie nie ma. Na miejscu zostały ślady cięcia. Według hiszpańskich i francuskich mediów konstrukcję odcięto szlifierką kątową. Sprawą zajęła się Guardia Civil. Ważący około 100 kg metalowy krzyż nie mógł zostać usunięty przypadkowo. Potrzebny był sprzęt, plan i transport. Dotąd nie ustalono sprawców. Dla mieszkańców okolicznych dolin zniknięcie krzyża było wstrząsem. Przez ponad 70 lat wyrósł na jeden z najbardziej rozpoznawalnych znaków Aneto i stał się częścią historii tego miejsca, niezależnie od wiary i światopoglądu.
„Nie mogłem pogodzić się z pustką”
Kilka tygodni później na szczycie znów pojawił się krzyż. Tym razem drewniany. Wniósł go osiemnastoletni Maël, młody Francuz z rejonu Pirenejów. Jak podają francuskie media katolickie, chłopak sam przygotował drewnianą konstrukcję ważącą około 35 kg. Potem razem z kilkoma przyjaciółmi ruszył na Aneto. Nagrania z wyprawy szybko obiegły media społecznościowe. Widać na nich młodego mężczyznę idącego przez lodowiec z dużym krzyżem przymocowanym do pleców. Po wielu godzinach wspinaczki krzyż stanął na szczycie tam, gdzie wcześniej znajdował się metalowy monument.
14 godzin podejścia
Według relacji lokalnych mediów wejście trwało około 14 godzin. Trasa prowadziła przez lodowiec i wymagające odcinki, gdzie konieczne były raki oraz asekuracja. Maël mówił później, że nie chciał, by najwyższy szczyt Pirenejów pozostał bez krzyża. W czasie drogi modlił się także za osoby odpowiedzialne za jego zniszczenie. Drewniana konstrukcja nie zastępuje oficjalnie dawnego monumentu. Śledztwo w sprawie kradzieży wciąż trwa. Jednak historia Maëla budzi podziw w ludziach na całym świecie. (Red.)
KOŚCIOŁY I SANKTUARIA ŚWIATA – BELGIA
Basilica of the Holy Blood – Bazylika Świętej Krwi w Brugii to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych miejsc kultu religijnego w Belgii. Przyciąga zarówno pątników, jak i turystów zainteresowanych historią i architekturą. Kościół rzymskokatolicki znajduje się w centrum miasta, a swoją historią sięga do XII wieku. Początkowo dolna kaplica wybudowana w stylu romańskim z 1139 r. służyła władcom Flandrii i została dedykowana św. Bazylemu Wielkiemu. Kiedy pod koniec XII stulecia (w czasie II wyprawy krzyżowej), flandryjski hrabia Thierry Alzacki przywiózł z Ziemi Świętej relikwię z Krwią Chrystusa, postanowiono wybudować drugą kaplicę. Jednocześnie relikwia zaczęła przyciągać coraz więcej pielgrzymów, dlatego zbudowano powyżej większą kaplicę w stylu gotyckim, która stała się miejscem przechowywania cennego artefaktu. Prace rozpoczęte w 1480 roku, doprowadziły do budowy gotycko-renesansowej fasady, wykonanej w latach 1529–1534, będącej jednym z pierwszych dzieł o wpływach renesansowych we Flandrii. W 1530 roku połączono go z dolną kaplicą gotyckimi spiralnymi schodami. Kaplica górna nie zachowała się w pierwotnym kształcie, została bowiem przebudowana po rewolucji francuskiej. W 1923 r. świątynia została podniesiona do godności bazyliki mniejszej przez papieża Piusa XI. Bazylika jest najczęściej odwiedzanym zabytkiem w całej Brugii i centrum pielgrzymkowym ze względu na przechowywaną w niej Relikwię Świętej Krwi, którą stanowi fragment zabarwionej tkaniny, będącej według podań, krwią Chrystusa, otartą po ukrzyżowaniu z jego ciała przez Józefa z Arymatei. Drogocenny artefakt został później przekazany przez patriarchę Jerozolimy flandryjskiemu hrabiemu, który przywiózł ją do Europy. Obecnie relikwia jest umieszczona w kryształowej fiolce, a ta wewnątrz niewielkiego szklanego naczynia ozdobionego na każdym końcu złotą koroną. Relikwia przechowywana jest zwykle w tabernakulum w ołtarzu bocznym, ale jest regularnie wynoszona do adoracji przez wiernych. W bazylice można podziwiać wiekowe zabytki, z których najstarsze to: tabernaculum ze złota, srebra i cennych kamieni szlachetnych z 1617 r, tryptyk fundatorów z 1556 r, krucyfiks z XVI wieku. Bazylika jest miejscem corocznej, barwnej Procesji Krwi Świętej, organizowanej w święto Wniebowstąpienia. Biskup Brugii prowadzi relikwię ulicami miasta, w towarzystwie mieszkańców, którzy odtwarzają sceny biblijne.
Anita Iwańska-Iovino
