Niedziela  Słowa  Bożego

  25 stycznia: VII Niedziela Słowa Bożego. Z ustanowienia papieża Franciszka, III niedziela zwykła obchodzona jest w całym Kościele jako Niedziela Słowa Bożego. W tym roku przypada ona 25 stycznia i będzie przeżywana pod hasłem: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was” (Kol 3,16). Przez czytanie Pisma Świętego pogłębiamy swoje życie religijne, ale wtedy, gdy  Słowo Boże przyjmujemy z wiarą. Wówczas Chrystus  jest obecny w naszej duszy i mocą swoją zmienia nasze życie. Niech zatem  Słowo Boże będzie dla nas codziennym pokarmem duchowym.

                                   Spotkanie Rady Parafialnej

              W poniedziałek ( 26.01) po Mszy św. o godz. 17.00 na plebanii, odbędzie się spotkanie opłatkowe dla członków Rady Parafialnej, na które serdecznie zapraszam.                                               

  Ks. Proboszcz

 „Nasz kraj potrzebuje Boga”.   Setki tysięcy Wenezuelczyków w procesji maryjnej

Wydarzenia w Wenezueli, jakie miały miejsce kilka tygodni temu, dają  wiele do myślenia w wymiarze politycznym, jednakże nie to jest przedmiotem tego artykułu. Chciałbym  bowiem zwrócić uwagę na wiarę  tamtejszych ludzi, naszych braci i sióstr we wierze chrześcijańskiej, chociaż  tak daleko żyjących od nas, bo w Ameryce Południowej, to jednak bardzo nam bliskich przez wspólną wiarę w Chrystusa Pana. Otóż jak się można dowiedzieć z relacji prasowych tysiące Wenezuelczyków modliło się w środę  14 stycznia za swoją ojczyznę, gdy po upadku komunistycznego reżimu na ulice Barquisimeto powróciła coroczna procesja Divina Pastora. Wydarzeniu towarzyszyła atmosfera powszechnego niepokoju o losy kraju. Barquisimeto, położone około 270 kilometrów na zachód od Caracas, stało się miejscem zgromadzenia wiernych, którzy przyszli oddać cześć Divina Pastora — tak Wenezuelczycy nazywają Matkę Bożą. Pielgrzymi, ubrani głównie na biało, wyruszyli z sanktuarium Santa Rosa i zatrzymywali się na 12 stacjach, zanim dotarli do katedry w Barquisimeto. „Procesja jest kamieniem węgielnym katolickiej tożsamości w Barquisimeto, przyciągając pokolenia rodzin do corocznego publicznego wyrażania wiary”. Oto wypowiedź jednej z  uczestników wydarzenia. – Modlimy się za nasz kraj, ponieważ nasz kraj naprawdę potrzebuje Boga. Niech zapanuje pokój i niech nasz kraj powróci do normalności. Tak mówiła Miriam Espinoza. – Dla nas w Barquisimeto to znaczy wszystko. Matka Boża idzie z nami, gdy zmierzamy do Jezusa Chrystusa – zapewniała Johenny Hernández. Clara Castillo modliła się o zdrowie swojego syna i lepszą przyszłość dla Wenezueli. Podkreśliła, że jej oddanie wierze trwa od 39 lat, odkąd u jej rocznego syna zdiagnozowano hemofilię. – Do końca moich dni będę prosić Boga, aby dał mi zdrowie, którego potrzebuję. A dziś modlę się za moją ukochaną Wenezuelę – dodała Castillo. Pielgrzymka ku czci Divina Pastora odbywa się co roku 14 stycznia. Według lokalnych władz przyciąga około 2 miliony uczestników i rozciąga się na około 7 kilometrów. Wenezuela, licząca ok. 30 mln mieszkańców, jest krajem o silnych tradycjach katolickich. Katolicy stanowią zdecydowaną większość ludności – szacuje się, że od ponad 84 do 96 proc. Konstytucja gwarantuje wolność wyznania, a relacje państwo-Kościół reguluje konkordat. Polacy wspierają szczególnie modlitwą braci siostry z Wenezueli, bo przecież razem tworzymy wielką wspólnotę wiary, jakim jest Kościół katolicki. Niech Pan Bóg błogosławi wszystkim mieszkańcom  Wenezueli.

Oprac. Ks. K.M.

KOŚCIOŁY I SANKTUARIA ŚWIATA – WŁOCHY

                        Chiesa San Tommaso  – Kościół Świętego Tomasza z Akwinu to starożytna świątynia, która zniknęła z historycznego centrum Florencji z Piazza della Repubblica. Została zburzona wraz z całą architekturą w okolicy aby zrobić miejsce dla nowej zabudowy. Dokładnie w miejscu dawnego kościoła stoi dziś hotel Savoy. Świątynia wymieniana jest już w dokumentach  z 1180 r. w związku z kłótnią między dwoma dominującymi we Florencji rodami: Medici i Sizi, które waśniły się o to kto ma objąć patronatem budynek. Walka trwała dość długo, a  porozumienie między rodami osiągnięto dopiero w 1311 r. Rodzina Medyceuszy później  zawsze dbała o ten kościół. Historycy florenccy stwierdzają, iż na tym miejscu stał wcześniej kościół z X w, w trakcie rozbiórek odnaleziono dwie kondygnacje starożytnych zabudowań. W 1769 r. świątynia została powierzona Towarzystwu Zakonników św. Tomasza z Akwinu. Wygląd antycznej fasady kościoła (foto 1447-1450 r.) pojawia się w księdze Codex Rustici autorstwa florenckiego złotnika Marco di Bartolomeo Rusticiego. Jest to starożytny rękopis namalowany akwarelą na pierwszych trzydziestu stronach i jest opisem hipotetycznej podróży do Ziemi Świętej, poprzedzonej opisem współczesnej Florencji z bogatym zestawem ilustracji na marginesach tekstu, bardzo cennym ze względu na poznanie wyglądu florenckich budynków i kościołów w XV-wieku, które później zostały przebudowane lub zniszczone. Na fasadzie kościoła San Tommaso przy lunecie powstał piękny XV-wieczny fresk Niedowierzanie św. Tomasza ale zaginął gdy kopuła została zrujnowana. Świątynia posiadała średniowieczny szczyt dzwonowy, w którym zawieszone były dwa dzwony datowane na 1272 i  1356 r. Wewnątrz znajdowały się trzy ołtarze, na głównym, ufundowany przez Medyceuszów zawieszony był obraz z 1460 r. św. Tomasz odbierający pas od Madonny a w kolejnych MB ze św. Tomaszem, św. Katarzyną i  innymi świętymi oraz Madonna Intronizowana. Ze zburzonego kościoła udało się uratować przed utratą kilka znalezisk: etruski kamień pamiątkowy wbudowany w mur kościelny, rzymskie płyty z inskrypcjami, znajdujące się obecnie w Narodowym Muzeum Archeologicznym. Do Muzeum San Marco trafiło kilka kamiennych herbów Medyceuszy i fragmenty gotyckich okien, a do Muzeum Bardiniego została przeniesiona romańska luneta z Chrystusem ukrzyżowanym wśród aniołów. Choć kościoła San Tommaso nie ma już we Florencji warto wspomnieć dnia 28 stycznia w patronalne święto Tomasza z Akwinu, że kiedyś istniał tam mały starożytny kościółek…      

     Anita Iwańska-Iovino