Środki przekazu  wpływają na  styl życia człowieka

 

 

Niedziela Środków Masowego Przekazu

 

W Polsce w trzecią niedzielę miesiąca (20 września 2026 roku) przypadają centralne obchody dedykowanego święta mediów. Wokół tego wydarzenia budowana jest debata publiczna na temat etyki dziennikarskiej. Przewodnie hasło wyznaczone przez papieża Leona XIV na ten rok – „Chronić ludzkie głosy i twarze” – bezpośrednio definiuje rolę mediów jako przestrzeni, która musi bronić tożsamości człowieka przed nadużyciami technologicznymi i oligarchizacją cyfrowego świata.  Dziennikarze, nie tylko  przekazują informacje, ale  często je zniekształcają, posługując się półprawdami, a nawet posuwając się wprost do kłamstwa, a więc  manipulują swoimi  odbiorcami. Można zatem powiedzieć, że dzisiejszy świat medialny w swojej większości, to wprost nachalna propaganda, a nie uczciwe dziennikarstwo. Trzeba zwrócić uwagę na ile mądrze, krytycznie i  z  rozwagą korzystamy z prasy, radia, telewizji czy internetu oraz czy nie    wspieramy antychrześcijańskich mediów.

 

Media katolickie  

Czym dziś media  są w naszym życiu? Coś do niego wnoszą czy raczej mącą w głowie? Łączą ludzi czy dzielą? Przekazują prawdę czy kłamią? Odpowiedzi są istotne, bo media, czyli internet, telewizja, radio i prasa, bez przerwy karmią nas wiedzą o otaczającym świecie. Co więcej – narzucają sposób jego postrzegania, wpływają na to, co sądzimy o innych ludziach, a nawet sami o sobie. Technologia cyfrowa radykalnie zmienia przecież filary naszej cywilizacji i dobrze jest wiedzieć, na ile szeroko pojęte media, również ze względu na sztuczną inteligencję, zmienią nasze życie. Nie bez przyczyny papież Leon XIV w tegorocznym orędziu na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu napisał: „Musimy strzec daru komunikacji jako najgłębszej prawdy człowieka, ku której należy ukierunkowywać każdą innowację technologiczną” Dar komunikacji, rozmowy jako podstawowej formy kontaktu między ludźmi musi nosić znamię odpowiedzialności za słowa. Słowa opisujące ufność, sprawiedliwość, miłość czy wolność „w rękach” złego człowieka stają się ładunkami wybuchowymi, zniekształcone niosą już inne treści. Biblijny mędrzec Syracydes przestrzega: „Wielu poległo od ostrza miecza, lecz nie tylu, ilu zginęło przez język. Kłamstwa ze swej natury są tak płodne, że jedno rodzi sto następnych. Jak na dłoni widać to w mediach – gdy prawda przegrywa ze słupkami oglądalności i internetową klikalnością. Dziennikarz ma być misjonarzem przekazu prawdy”. Niestety, w dziennikarskim świecie prawda nie jest dziś popularna. Instynktownie przecież czujemy, że otacza nas coraz więcej kłamstw. I jest to inny rodzaj kłamstwa niż dawniej. Jego powszechność powoduje znieczulicę wobec wrażliwości moralnej. Ile razy jedyną reakcją na złapanie kogoś na kłamstwie jest lekceważące wzruszenie ramion? Ile razy kłamcę traktuje się z pobłażliwością, jak swojaka, i bagatelizuje jego występek? Co robić w takiej sytuacji? Jakkolwiek patetycznie to zabrzmi – trzeba bronić prawdy, co oznacza sprzeciwianie się kłamstwu na każdym kroku, z szacunkiem dla adwersarza, ale bez taryfy ulgowej. W świecie bezwzględnych medialnych zasad gry katolickie media zawsze będą miały pod górkę, ich dziennikarze wiedzą bowiem, że nie wolno wybierać dróg na skróty, pisać półprawdy czy niuansować prawdy. W panującym wokół hałasie informacyjnym ktoś musi wskazywać na horyzont i na niezmienne wartości zakodowane przez Stwórcę w prawie moralnym. Dlatego, dziennikarze katoliccy, starają się pisać o sprawach, które świat pomniejsza, pomija, a czasem wyśmiewa – o prawdziwych, w tym duchowych, a nie wykreowanych problemach ludzi. W morzu hejtu, fake newsów media katolickie pokazuja  pozytywne aspekty życia , że życie zgodne z zasadami wiary w dzisiejszych czasach jest możliwe i sprawia, iż jesteśmy szczęśliwsi i życiowo spełnieni.            Ks. J. Grabowski

 

  DOKTORZY KOŚCIOŁA

 

            Święta Hildegarda z Bingen była inspiracją dla wielu kościołów i instytucji. Jej twórczość i nauki miały ogromny wpływ na rozwój religijny i duchowy w różnych częściach świata. Przyczyniła się do promocji zdrowia, muzyki sakralnej i edukacji, jej koncepcje i prace są kontynuowane współcześnie. Według Hildegardy muzyka była czystym wspomnieniem raju, gdzie Adam wraz z aniołami śpiewał psalmy na cześć stwórcy. Podzielała pogląd, że śpiew powinien być nieodłączną częścią liturgii, gdyż był równie ważny jak modlitwa i  przybliżał człowieka do zbawienia. Wierzyła, że twórcze natchnienie pochodzi wprost od Boga, a dzieło artysty jest w rzeczywistości boskim przekazem. Hildegarda zajmowała się również filozofią  przyrody. Bazując na greckiej filozofii 4 żywiołów, badała wzajemne oddziaływania pomiędzy światem żywym i martwym oraz ich wpływ na stan organizmu i duszy człowieka. Pisała dzieła o medycynie, historii naturalnej i ziołolecznictwie. Jej pojmowanie zdrowego odżywiania propagowane jest do dziś. W Polsce działa Towarzystwo Św. Hildegardy, które organizuje m.in. Rekolekcje z  postem św. Hildegardy w kilku miejscach na terenie kraju. Dostępne są też różnego rodzaju specyfiki wg. receptur świętej: nalewki zdrowotne, maści i balsamy ziołowe, olejki roślinne, produkty orkiszowe. Hildegarda od 4  r. ż. „inaczej” postrzegała rzeczywistość, doznawała objawień lecz nikomu o tym nie mówiła, ponieważ nigdy nie szukała rozgłosu. Ujawniła to dopiero gdy została przeoryszą, spisała ich treść w dziele Scivias (Poznaj Drogi Pana) bezpośrednio z nakazu Boga. Bardzo wyrazista jest wizja o Pięciu Bestiach, opisująca etapy, przez które musi przejść ludzkość, oddalająca się od Stwórcy. Są to: Epoka Wygasłej Gorliwości, Tryumf Pychy i Wojny, Śmierć Wiary w Sercach, Wielkie Zwiedzenie, Szczyt Wyzysku i Bezprawia. Później pojawi się Antychryst mówiący o sobie, iż jest wyzwolicielem ludzkości. Będzie przekonywał, że: „grzech nie jest grzechem, lecz naturalną potrzebą człowieka, a pokuta to zbędny ciężar nałożony przez stary porządek”. Będzie mówił o wolności a pod jego panowaniem każda pożądliwość znajdzie swoje uzasadnienie. Mimo, że napisane to zostało w XII wieku to brzmi jakoś bardzo znajomo. Jaka jest na to rada Hildegardy? Powrót do tradycyjnej nauki Kościoła, modlitwa, pokuta oraz odwaga wyznawania Prawdy. Hildegarda jest patronką językoznawców i naukowców. Podczas ogłoszenia jej Doktorem Kościoła przez Benedykta XVI, dostała przydomek Doktor Subtelny. Wspomnienie liturgiczne wypada dnia 17 września.

Anita Iwańska-Iovino

 

Poprzedni wpis
«